Nefret ettiğim bir şey daha varsa, o da insanların kendinizi berbat hissettiğinizi bildikleri halde neşeyle hatırınızı sorup "iyiyim" demenizi beklemeleridir.
ben
yağmurun kutsadığı
bir ülkenin
rahminde mahsur kalmış
tanıdık bir hüzün faslındayım
şimdi,
ne ihraç edilmiş kahkahalara alıştım
ne de ahlak satıcılığına soyundum,
sadece ruhumun derisini yüzdüm
delikanlı ve genç ölümlere..
keşke
giderken tenimi geçirseydin üzerine
üşürsün biliyorum,
sen üşürsen
ben esir düşerim.
Ağladığımı sanma lütfen
sadece gözlerime suskun bir özlem kaçtı
ve
uzak bir dağ hastalandı sanırım..