Feyza Gürel
@feyzagurel
Reklam
Akşam güneşim artık söndü. Fakat ayrılıp gittiği yerlerde hâlâ onun silik izleri titriyor."
Sayfa 422
İnsan ancak kaybettiği yahut kaybetmek üzere olduğu şeyleri böyle birdenbire sevmeye başlar
Mazo başımızdan uzaklaşmış akşam güneşlerine benzemiş: Artık ıstırap vermiyor, yakmıyor, sade uzun ve pür hayal gölgeleri arasında ruhuma hafif şaşaa ve hararetli gönderiyor.
Sayfa 310
Reklam