“Yıldızların karanlıkta parladığı gibi, fakirlik ve sefalet içinde de saflık ve ulvilikle parlayan ruhlar yok mudur? Bir kalbe tutulmak için mutlak servete, asalete mi muhtaçtır? Bence en doğru ikbal, ruhun aynası iki güzel göz, en büyük servet, kalbin duygularını yansıtan gül renginde dudaklardan görünen tebessümdür. Güzellikten büyük asalet, kalp temizliğinden öte servet mi olur?”