Kalbinden emin değildi ama hikâyenin içindeydi artık. Yorulmuştu, huzursuzdu, tamahkârdı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Leonardo ihanetin yüzünü göstermek istememiştir. Çünkü herkes bilir: ihanetin yüzü karanlıktır.
Bir kurmaca gibi geliyor. Yaşayışımızla belirliyoruz, kaderimizi yaşayarak yazıyoruz ama kaderimizin dışına da çıkamıyoruz.
Bugün özleyen insan aslında hâlâ direniyor. Zamanı yalnızca saniyelerden ibaret saymayan, bir duygunun ağırlığını da taşıyabileceğini bilen bir hatıranın peşinden gidiyor.
Henüz gelememiştir hatasından dönenler
Bize dünyanın artık tamamen akılla çözülebilir bir yer olduğunu öğrettiler. İnsan duygusunun, kalbin, hafızanın, iç sese benzer o kırılgan alanların çağ dışı olduğunu söylediler. "Özlemek" dedik, onu bile nörolojik bir meseleye indirgediler. Sanki çocukluğun kapısından içeri yeniden girmenin, bir insanı beklemenin, yıllarca dönmeyen bir sesin hayalini kurmanın fizikte, kimyada bir karşılığı varmış gibi. Modern insan zamanla birlikte unuttu: bazı şeyler ancak hissedilerek bilinir.