Kizillokur
@filizkrkc
Kale Şövalyeleri: Anratourn || #kitapyorumu
"Yaşamın hep karanlığın içindeydi ve sen hâlâ orada hayatını sürdürmeye devam ediyorsun,sana hayatın her zaman kapkaranlık olmadığını, eğer istersen ışığı bulabileceğini hatırlatmak için sana bunu veriyorum. Güneşini söndürme Harvey. Benim için değil, kendin için."
•
Found family trope unu seviyor musunuz? Farklı kişilerin bir araya gelerek aile olmasını anlatan klişe. Ben çok severim. Tam aile olduk diyemesem de Anratourn tam böyle bir hikaye.
Ailesinden Zorla Koparılmış Ve İntikam Yemini Etmiş Bir Vampir… Görülmemiş Güçlere Sahip Bir Vâris… Özgürlüğünü Kazanmak İçin Savaşan Bir Tutsak… Büyük Bir Hayran Kitlesine Sahip, Herkes Tarafından Öldüğü Sanılan Bir Yıldız… Rüyalarındaki Elmasların Gizemini Çözmeye Çalışan Bir Magier… Küçük Yaşta Yalnız Kalan Lanetlenmiş Bir Büyücü…
Kitabımız haritayla başlıyor. Biliyorsunuz bir Filiz atasözü ne der;
“Haritası olan bir kitap kötü olmaz.”
Üstelik haritayı yazar kendisi çizmiş. Bu ayrıntıyı da söylemeden geçemeyeceğim. O yüzden beklentiyle başladım.
Beklentimi karşıladı mı derseniz? Evet karşıladı. Yazarın ilk kitabı olmasına rağmen hikaye bütünlüğü sağlamdı. Üstelik her karakterim farklı güçleri olması hikayeye çeşitlilik kazandırmıştı. Bölüm başlarında farklı karakterlerden okuyarak hikaye bütünlüğü sağladığı için Harvey okurken Lucius’u, Jack okurken Brandon’ı, Alice okurken Alexa’yı merak ediyorsunuz. Üstelik karakterler net beyaz ve siyah bir tanıma bağlı değildi. Kötü mü değil mi karar veremediğim karakterler oldu ki ben bu olayı daha çok seviyorum. Kusursuz karakterler yerine hata yapabilen iyi de olsa kötüyü düşünebilen karakterler görmek olayları gerçekçi kılıyor.
Harvey’in iyi mi kötü mü olduğuna karar veremedim mesela ama Kemal’im yapmaz diyen Mesude gibi seviyorum
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ateş ve Kan II #kitapyorumu
(5/5)
“Beni, şuna rağmen seviyor” saçmalığı sona ermişti. Thomas benim kim olduğumu -kusurlarımla ve her şeyimle- görmüş ve bu, ona yetmiş de artmıştı. Ben de ona karşı aynı duyguları besliyordum. Birbirimizi tamamlamamıza gerek yoktu. İkimiz de ayrı ayrı birer birey olduğumuzdan, bir bütün oluşturmak için bir araya gelen iki sembolik yarımdan daha güçlüydük. Bizim aramızdaki bağ, iki kat daha sağlamdı. Hiçbir şey onu koparıp atamazdı.
.
Arkadaşlar Thomas denen bir gerçek var kabul edelim. Serinin ilk üç kitabındaki Thomas’ı alın, pamuklara sarmalayın tabi ki ve onu üçe katlayın.
Ve ta daa.
Karşınızda Karanlık Prensimiz Thomas Cresswell.
Ateş ve Kan içinde novellası olan Karanlık Prens ile başlıyor. 70 sayfa kadar olayları Thomas’ın gözünden okuyoruz.
Ama ne okuma. İlk düşündüğüm; -Büyü ve Kan’daki olaylar beni çok rahatsız etmese de çok gereksiz olduğunu kabul edebilirim- madem bu kadar güzel yazabiliyordun kadın neden bize Büyü ve Kan’da bunları okuttun, oldu. Bütün seriyi Thomas’ın ağzından okumak nasıl bir görsel şölen olurdu kim bilir.
Alıntı çıkarmaktan kitapta ilerleyemedim bir süre çünkü bir sayfadan üç alıntı çıkardığım oldu. Bildiğiniz nefes alsa yazacak durumdaydım.
Yani anlayacağınız seriye yakışır muhteşem bir final yapmıştı. Sadece Thomas için de değil. Olayların işlenişi, birbirine bağlantısı hayretlere düşürdü. Bunun tarihi olaylarla, mekanlarla ustaca birleştirilmesi olayların içindeymiş hissi yarattı. Audrey Rose ve Thomas ile birlikte Chicago sokaklarında dolaştım.
Seriyi ilerde baştan okumasam bile son kitabı kesinlikle tekrar tekrar okuyabilirim. Seriye bu kadar güzel veda ettiğim için çok mutluyum.
Tavsiyemdir.
