şimdiye kadar hiç yürümedik ki... beton şehirlerde her defasında başa dönen yolculuklar bizim yolculuklarımız değildi. Ve hiç biri bizi kendimize taşımadı bizim olmayan şehirlere hep uzaktan baktık.Hepsine yabancıydık...Gün doğarken,bir kapıdan çıkıyor ve gün batarken aynı kapıya gelip duruyorsak bu yürümediğimizin resmidi