Empati, kendini başkasının yerine koymak değildir bence.
Kendini asla başkasının yerine koyamayacağının farkında olmaktır. Ateşin düştüğü yeri yaktığını bilmektir
Umutsuzluğa kapıldığım anlar da oldu,kendime kızdığım zamanlarda.Ama istisnasız hep nefret ettim kendimden,geçmişimden ve geleceğimden.Kendinden nefret etmek nasıl bir duygudur,bilir misiniz?Sanmıyorum.Şu yeryüzünde nefret ettiğiniz tek kişiyi her gün yirmi dört saat bedeninizin içinde taşımak nedir,bilemezsiniz.