... Kış gecelerinde otların arasından aşağı akan yağmurun kardeşinin sırtında biriktiğini, akışkan bir çimento gibi bedeninde gezindiğini tiksintiyle gözünün önüne getirdi. Ölülerin, geri dönüşü olmayan, nihai bir ölüme kavuşmak için farklı bir dolaşım sistemine ihtiyaç duyduklarını düşündü...
...Uysallaşan gözkapakları korneasının üstüne yavaşça düşüyor, kol ve bacakları yavaşça benlklerini şaşırarak bağımsızlıklarını kaybediyorlardı; bütün bedeni kocaman, tek bir organa dönüşmüştü adeta;ve adam daha derindeki, daha sağlam köklere, yani mutlak ve nihai bir uykunun ebedi köklerine erişebilmek için ölümlü köklerinden kopmuştu...