Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin.
Kalbinin sızladığını sadece sen biliyorsun yalnızca sen biliyorsun ölümüm avucunda olduğunu. Evsizliğini hatırlıyorsun sahte duvarlar arasında,tırmanmak istiyorsun ama dikenlere takılıyorsun. her tarafını kanatıyorsun ve gözyaşlarını silmek için kullanıyorsun...
Ey kalbini hüzne esir eden yolcu, bende senin gibi bir yolcuyum... Her gecenin içinde saklı bir şafak vardır. Ve O dilerse, bir damla suyu derya eyler, bir kırık gönlü sonsuz huzura çevirir. (Tâlibi)