Tarih kitaplarının sararmış sayfalarından sökülen sözcükler zihnimin ucube köşelerinde can bulurken savaşmanın aslında çoktan kaybetmek olduğunu öğrenmiştim. En çok bir savaşı kazandığın zaman kaybediyordun çünkü insan son raddeye gelene kadar elini kana bulamıyordu. İnsan yeterince kayıp vermeden bir savaş başlatmıyordu. Çünkü kaybedecek bir şey kalmadığında savaş başlıyordu. Aslında kazanacak bir şey kalmıyordu artık, kaybedecek bir şeyin olmadığı için canını da ortaya koyup başlatıyordun o muharebeyi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Tadını alırsam bırakamam sandın. Senden de vazgeçemem sandın." Acıyla gülümsedim. "En çok orada yanıldın. Ben bu hayatta neyi çok istediysem ondan vazgeçmek zorunda kaldım. Çok kısa bir an için duraksadım. "Haklısın," dedim bir adım geri çekilerek. "Bilmediğim onlarca şey var ama vazgeçmeyi yok saymayı çok iyi bilirim."
Neden insanlar, bağırmadığınız sürece sizi duymuyordu? Oysa en büyük çığlık sessizliğin rahatsız edici o burukluğuna gizlenmemiş miydi? Neden bunu görmek için illa dünyayı ateşe vermemiz gerekiyordu? Bir kibrit ateşinin aydınlığı neden yetmiyordu insanları doyurmaya?