Hayat bir trajedi sahnesiydi. Bizler de oynayacak başka rolü olmayan zavallılar. Perdeler indiğinde ve başkalarına vuran bizi karanlıkta bırakan spotlar söndüğünde elimizde başka hiçbir şey kalmaz. Hiçliğin kıyılarında dolanırız. Çünkü bizler bu sahnede sadece figüranlarız, öylesine birileriyiz. Serin serin esip geçecek rüzgarlarız biz. Dalında güzel, ömrü kısa ve düşünce kenara süpürülen kuru yapraklarız..