Çanakkale’de doğmak, bir armağan. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi de istihkak.
Sokak kedisi Sarman. Devletkeri. Devlet Çeri. Sergüzaşk.
Hoşça kal İsrafil Rodop
Leyla’nın Kapısı
Kitaplarının yazarı
İsrafil aslında başıboş yıldız idi.
Onlar gibi ebedi yalnızlığında sürükleniyordu.
Ancak diğer başıboş yıldızlar ile çarpışır ise ışık yayabilirdi.
Belki de sırf bu yüzden çerçi ile çay boyunda karşılaşmıştılar.
Remzi, burada sadece on yedi gün kalırdı yani geçirdiği her sene için tek bir gün!
Öldüresiye dövüldüğü baba evinde kurduğu hamaktan gökyüzünü uzun uzun seyrederdi.
Kerpiç evin kapısı ile göz göze geldiğinde ise onu anılar karşılardı.
Anen, sahiden kimdi?
Ona ait anılar zihninden geçtikçe acı çekiyordu
Çocukluğunda niçin birlikte oturduklarına dair yanıt bulamamıştı
Akrabası mı yoksa arkadaşı mıydı
Ne yazık ki hiçbiri!
Şimdi ise Devletkeri’nin kaybolmasındaki kördüğüme dönüşmüştü