Utanç duygusu bir an bile peşimi bırakmaz, en iğrenç anlarda ezdikçe ezerdi.
Kabahetlerimi işlerken birisiyle karşılaşıp görülmekten, yakalanmaktan dehşetle korkardım.
Bu yüzden birbirinden karanlık, şüpheli yerlerde dolaşırdım.
Okumaktan şüphesiz çok faydalanıyordum:
Kitaplar bana zevk, heyecan, ıstırap veriyordu.
Zaman zaman son derece bıktırdığı da oluyordu.
Ama okumaktan başka yapılacak işim, gidecek tek yerim yoktu, çünkü çevremde saygıya layık, beni kendine çekebilecek bir meşguliyet bulamıyordum.