zeynep

onu sevmenin karanlığa aşık olmak gibi hissettireceğini düşündüğünü hatırladı. ama şimdi, onu yıldızlı bir geceye benzetiyordu: kadim karanlığın değişmez, görkemli rehberleri olan takımyıldızlar daima oradaydı.
Sayfa 300·Kitabı okudu
Reklam
“siyahı asla sevemedim. öldüğümde herkese cenazemde renkli şeyler giymelerini söyler misin lütfen?”
Sayfa 239·Kitabı okudu
duygularının ne kadar derin olduğuna emin olmaksızın, onu sevmenin —ürkütücü ve tüketici olmakla birlikte yıldızların çıkmasıyla büsbütün güzel olan— karanlığa aşık olmak gibi hissettireceğini düşünüyordu.
Sayfa 235·Kitabı okudu
fısıltıyla, “julian,” dedi, sanki azıcık daha yüksek sesli her şey o anın hassasiyetini bozacakmışçasına; “bunu neden yapıyorsun?” julian’ın kehribar rengi gözleri scarlett’ınkilerle buluştu ve o gözlerdeki bir şey scarlett’ın soluğunu kesiverdi. “cevap gayet açık bence.”
Sayfa 234·Kitabı okudu
“dur,” dedi scarlett. “bu halde gidemezsin.” julian’ın başı yan yattı. “burada kalmam için bir davet mi bu?”
Sayfa 191·Kitabı okudu
Reklam