Fatih Murat Taşkın
@fmuratt23
Şu anda okuduğu kitaplar
Bügücük Kuşu
İç Anadolu'da (Kastamonu civarında) bügücük kuşu denilir bir kus varmış. Diğer kuşların aksine o, ağaçların dallarına altlarından tutunur; dalları, ayakları yukarıya, başı aşağıya gelecek bir biçimde kavramış. Sebebini soranlara da şöyle dermiş: "Ben böyle durmakla, semânın üzerimize çökmesini önlüyorum, ayaklarımı bir çekersem bütün semâ başımıza yıkılır."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şair, işte aynen böyle söylüyor:
ben olmaktan başka deneyebileceğim birşey yok
kendi mezarımdan başka, hangi mezar kabullenir ki beni
Bilmek hayretle başlar; yani insan hayret etmedikçe bilemez; bilgisi hayretinin miktar ve keyfiyetine bağlıdır. Bilmek için şaşırmak, şaşkınlık nimetinden yararlanmak lâzımdır kısaca. Çünkü insanoğlu bildiği şeyler karşısında değil, bilmediği şeyler karşısında şaşırır. Şaşırmak ise farketmektir. Şaşırdığınız takdirde ancak farketmiş olursunuz. Hayret (şaşırmak veya farketmek) bu nedenle bilginin ilk adımı sayılır.
Meşhur bir kıssadır; dervişin biri diğerine sormuş; "Ne yapıyorsunuz, günlerinizi nasıl geçiriyorsunuz?" diye; öteki de cevap vermiş: "Ne yapalım, bulduğumuzda yiyoruz, bulamazsak sabrediyoruz." Bunun üzerine soruyu soran demiş ki: "Bunu bizim Horasan'ın köpekleri de yapıyor!"
Bu defa diğeri sormuş: "Peki siz ne yapıyorsunuz!" Horasan dervişi fevkalâde ârifâne bir cevap vermiş: "Biz bulursak dağıtıyoruz; bulamazsak şükrediyoruz!"
Yola çıkmamışlık, yolu tecrübe etmemişlik bir sıcak battaniye gibi onları sarıp sarmalamış ve dahi etrafı görmekten perdelemişken onlar rehavetin kucağında yolun kendilerini çağırdığından habersiz uyurlar. Yolsuzlar yolda düşenlerin çığlıklarını da duyamazlar. Çünkü gece hep yolculara ve yolcular için istirahattir. Yolsuzlar bıkmazlar gündüzleri de uyurlar. Korkulmaz mı hiç yalnızlıktan/ Ben ki hep korkular devşirdim yalnızlıktan diyen şairin sesini hiç işitmezler, işitemezler ve fakat buna rağmen korkudan korkmaya devam ederler.
Korkmak asillere mahsus bir keyfiyet, korkaklık ise sefillere. Çünkü korkmak asaletin, korkudan korkmak sefaletin alâmeti.
İşte bu a dostum, "Yola düşe kalka yürümeyi göze almakla düşülür”ün mânâsı!