Funda
@fndelt
237 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
“Empati öğretilemez ama yeşertilebilir.”
Sevmek İçin Doğarız
Yazar bu kitapta sevginin yaşamımızdaki yerini çarpıcı hikayelerle anlatıyor.
Hikayelerin hepsi deneyimlerin gelişimi ve hatta empatiyi hissedip ifade etme gibi en temel yeteneklerimizi bile nasıl derinden etkilediğini gösteriyor.Bu hikayelerin bir kısmı ise genler ve ebeveynlerin yavrularına sunduğu ortam sayesinde nesilden nesile nasıl aktarıldığını açıkça gösteriyor.Beynimizin doğuştan itibaren sevmeyi nasıl öğrendiğini anlatıyor.Aslında hepimiz sevmek için doğarız.Ama doğduğumuzda tam anlamıyla sevmeyi henüz bilemeyiz.Bu dönemde beyinlerimiz bir daha hiç olmayacakları kadar şekillenebilir ve incinebilir haldedir.Biyolojik yeteneklerimiz bir güvence değil, bir potansiyeldir.Doğuştan sahip olduğumuz pek çok insani potansiyel gibi empati ve sevgi de gelişebilmek için özel deneyimlere ihtiyaç duyar.Bu deneyimlerin zamanlamasında,doğasında örüntülerindeki değişiklikler bireyin bir ilişki kurma yetilerinin ne derece gelişkin olacağını belirler.Bu değişimler iyi ya da kötü anlamda, genlerimizin hangilerinin baskın, hangilerinin çekinik hale geleceğinin belirlenmesinde bile rol oynar. ”Empati neden önemlidir?” sorusuna verilecek cevabın özü olumlu insani etkileşimler, ödül sistemi ve stres tepki şebekesi arasındaki bu çok önemli ilişkiler zinciri , ilerideki sağlıklı ilişkilerin nörobiyolojik harcını oluşturmasında saklıdır.
Kitapta 13 bölüm var.
Mary ve Sophia bebekte ayna nöronlarımızı ve bu nöronlar size başkalarının yaptıklarını deneyimlemenin “nasıl bir şey” olduğunu öğreniyoruz.
Doğum lekesiyle doğan Jeremy’ den (sağ yanağının neredeyse tamamı kocaman ,koyu ve kıllı bir leke ismi :Et beni)
Annesi Angela hayatın Jeremy’nin yüzüne vuracağı her türlü olumsuz tepkiye tampon vazifesi görmesi ve
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çocukları harekete geçiren etkenleri öğrenmek ebeveynlerin onlara karşı daha duyarlı ve iletişime açık şekilde davranmalarına yardımcı olur ve bu da çocukların kışkırtıcı tepkiler vermek yerine yönlendirilmeyi kabullenmelerini kolaylaştırır.
Gordon şöyle diyor : “ En derin iletişimden bahsediyorsak , bu nadiren söze dökülür. Kendini bakışlarda , iç çekişlerde ve dokunuşlarla belli eder.Bebeklerde bunların tümü var ; bedenleri adeta bir duygu tiyatrosudur.”
Otizm bir trajedi olmak zorunda değil.Durun.Düşünün. Otistiklere kulak verin.
Çocuklar saldırgan davranışlar sergilemeye özendiğinde onlarla konuşmanız kendilerini ifade etmelerine yardımcı olur.Daha duyarlı , konuşmaya ve yanıt vermeye dayalı bir ebeveynlik anlayışı çocukların yalnızca davranışlarını düzeltmesini sağlamakla kalmaz, aynı zamanda okuldaki başarılarını da artırır.