sonja'nın kafasının içi esnekti. bunu açıklamak biraz zor. belki kafamda pek çok şey kurmama izin verdiği içinde esnekliği. kendisini nasıl istersem öyle hayal etmeme olanak tanıyordu, tanımadığım biri olabilirdi, küçük bir tanrıça ya da sokakta karşılaşılan ve yıllar sonra bile korkunç bir pişmanlık duygusuyla hatırlanan herhangi bir kadın.
"belki de acıyorumdur ona? belki de kendimi ona karşı sorumlu hissediyorumdur, eskiden olanlar için? belki de bir arkadaşa ihtiyaç duyuyor diye düşünüyorumdur? bilmiyorum. kalıyorum işte."