Beril

Beril
@frauberliner
I feel like Atlas
“Öykümüzün nasıl başladığını hicbirimiz bilmiyoruz; sonradan anlatıyorlar, bilmiş kadar oluyoruz. Anımsamak için tanıklıklara ihtiyaç duyuyoruz; fotoğraflara, sözlere, küçük bir kåğıt parçasına çiziktirilen birkaç kelimeye... Saklayamadıklarımıza, sandığımızın dışında kalanlara...”
Sayfa 55·Kitabı okudu
Alıntı
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
“Insanın insana en çok benzediği çağ, çocukluk galiba.”
Sayfa 55·Kitabı okudu
Alıntı
“Bir çocuğun içi, sandığımızdan daha karmaşık; sandığınızı açmadan bunu bilemezsiniz. Çocuklar her şeyi yakından görüyorlar; yıllar sonrasını bile... İnsanın, dünyaya hazırlanırken, noksanlarının ve hazırlıksızlıklarının bulanık suyunda çırpınmaktan başka bir şey yapamadığını sanıyoruz. Oysa insan bu çamurda büyüyor ve büyürken tanık olduğu her şeyi vakumlayıp, konsantre hale getirip saklıyor. Hatta bu çamurun içinde kendini yaratıyor; çamurun kendisi oluyor.”
Sayfa 55·Kitabı okudu
Alıntı
“Ben, sepya fotoğraflara bakarak büyüdüm. Büyümek böyle bir şey olmalı; bir sepyanın içinde yer almak, sonra da renklenerek alakasız bir şeye dönüşmek…”
Sayfa 55·Kitabı okudu
Alıntı
“Çocukluk öyküleri az çok birbirine benzer. Birçok şeye inanır, birçok şeye ait olur, her şeyi önemseriz. Bir çeşit acemilik çağı!”
Sayfa 53·Kitabı okudu
Alıntı