Görüyorsun ne yaptığımı... Valizimde boş ver vardı, saman dolduruyorum oraya. Yaşam valizimiz de öyledir işte; içinde boş yer kalmaması için eline ne geçerse dolduracaksın.
Benim yerimde romantik biri olsaydı şöyle derdi sana: "Artık yollarımızın ayrıldığının farkındayım." Oysa ben kısaca "Artık bıktık birbirimizden," diyeceğim.
Yiyorsun, içiyorsun, en doğru, en güzel şekilde yaşayıp gidiyorsun Ama gene de sıkılır insan; diğer insanlarla bir arada olmak küfürleşerek bile olsa, onlara yakın olmak ister.
İşgal ettiğim yer öylesine küçücük, evrende bulunmadığım ve umurunda bile olmadığım alanın yanında öylesine ufacık, yok sayılacak kadar küçük ki... ve yaşayacağım zaman dilimi benim bulunmadığım ve bulunmayacağım sonsuz zamanın yanında öylesine az ki...