Dünyayla ilgili hakikat şu ki acı her yerde pusu kurup beni bekliyor ve kendi canımı yakmanın en küçük ihtimali varsa, anneannemin dediğine göre, ben gidip bunu bulma yeteneğine sahibim (bense onun beni bulma yeteneğine sahip olduğunu söylüyorum).
...her seansta onlara bir sonraki seansa kadar dayanmalarına yetecek ölçüde küçük dozlarda mutluluk mu veriyor? Ve de terapiyi bırakabilecek kadar yeterince mutluluk mu biriktiriyorlar yavaş yavaş?
..ve bir keresinde ona tersinden devekuşu dediğini duydum çünkü onun başı kumun içinde değil bulutlarda, bir başka deyişle dünyanın katı gerçekleri ile ilgilenmeyi reddediyor.