İrem Cemre Yazgeç
@frezyabooks
Beni seviyormuş gibi kandırırken hiç ona da yazık demedi mi? Bir kere daha yıkılırsa toplayamaz diye düşünmedi mi? Bunları bana layık gördüğüne göre düşünmemiş.
Artık sol yanım yokmuş gibi hissediyordum. Kalbim bu eksiklikle acıdan patlayacak kadar hızlı atıyordu. Ben hep ailesizdim. Ama artık kimsesiz oldum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Seni daha yakından tanımak için senden izin istiyorum. Belki ben de senin hayatını sayısız kere kurtarırım." Dudakları dudaklarıma değmeden konuşmaya devam etti. "O zaman belki bana da gülersin." Yaptıklarıyla beni kurtarmıyor. Tam aksine öldürüyor.
"Bir katili nasıl aramıza alacağız?"
"Biz de katiliz Asya. O bir kişiyi öldürmüş, bizim öldürdüğümüz adamların sayısı bile belli değil. Aramızdaki tek fark o yakalanmış, biz yakalanmadık."
"Bu Barkın da mı hırsızlıktan girmiş?" İsrafil tekrardan başını hayır anlamında salladı. Daha sonra ağzı olduğunu hatırlayıp tekrardan konuşmaya başladı. "Yok cinayetten girmiş."
"Asya sen hâlâ aile olmayı anlayamamışsın. Aile içinde herkes birbirinin arkasını kollar." Ben gerçekten aile olmayı bilmiyor muyum? Ben onları korumaya çalışırken onları ateşe mi atıyordum? Benim yapmadığım şeyi Aras yapmıştı. Hepimizi tehlikeye attı.