"İnsan kendini Tanrı sayabilirdi, belden aşağısı olmasaydı."
-Nietzsche
Reklam
En azından
onlar öyle düşündüler.
Düşündüler mi?
Belki de zannettiler,
hiç düşünmediler.
"İnsan sıkı tutmalı yüreğini, çünkü gitmesine izin verirse çok geçmeden aklı da gider peşinden."
-Nietzsche
Nietzsche
Akıl hastanesine yatırıldı. Kırk dört yaşında darmadağın olmuştu. Hiç konuşmuyordu. Donuk bakışlarıyla tüm gün sabit duruyordu. 1897 yılında kardeşi Elisabeth'in evine getirildi. Elisabeth onu adeta bir sirk maymunuymuş gibi adi bir gösterinin parçasına dönüştürdü. Onu bir peygamber gibi bembeyaz giydirmiş, uzaktan öğrencilerine ve merak eden insanlara gösteriyordu. Nietzsche 1900'de felçten hayatını kaybetti.
Elisabeth'in Karanlığı;
Hayat boyu Nietzsche'nin altında ezilmiş Elisabeth kardeşinin notlarını bir araya getirerek "Güç istenci" adıyla yayımladı. Kendi editörleriyle çalışan Elisabeth onun düşüncelerini beğenmeyen editörleri kovuyor ve tekrar yeni editörleri iş başına getiriyordu. Bu yaptığı, korkunç bir yıkımın da baş aktörlerinden biri olmasıyla sonuçlandı.
Elisabeth bir Nazi sempatizanıydı. Hitler'i işaret eden metinler oluşturarak Nietzsche'nin tamamıyla yanlış anlaşılmasına yol açtı.
Elisabeth'in karanlığı, hayatını tüm sınırların kaldırılması ve üstinsan fikrine adayan bir düşünürün ırkçılığın destekçisi olarak anılmasına ve bunu temellendiriyormuş gibi görünmesine sebep oldu.
Elisabeth, Nietzsche'yi, kendi siyasi hırsı uğruna Nietzsche'nin tam karşısında olduğu Hitler'e sattı.
Nietzsche sanki o günleri o günleri görürmüşçesine bir yazısının sonunda şu cümleyi kurmuştu; "Benim en derin düşüncem olan sonsuz döngüye karşı her zaman en derin itirazım annem ve kız kardeşim olduğunu kabul ediyorum."
Antik Yunan felsefesinden beslenen ve Schopenhauer'dan etkilendiğini dile getiren Nietzsche, Schopenhauer'dan acıyı yaşama konusunda ayrılırdı. Schopenhauer acıdan uzak bir hayatın mutlu bir hayat olduğunu savunurken, Nietzsche acı çeken bireylerin acılarıyla kendilerini aşmaları gerektiğinden bahsederdi.
Reklam