Şu anda, öfkeli ve yarı divane bir Yunan topçusu, karanlığa bir mermi
fırlatabilir, o mermi gelip şuraya, ikimizin arasına düşer. . . Sen yüreğinde bir iman ve bir ümitle mahvolursun, ebediyen . . . Ben yüreğimde bir imansızlık ve bir ümitsizlikle mahvolurum. Tabii gene ebediyen . . . Saydıkların hakikaten varsa, yani, cennet, cehennem, dirilmek falan . . . Ben yok deyince yok olmazlar. . . Yoksalar senin var demen faydasızdır. Sen "Şayet yoksa" diye bir korkuya kapılabilirsin . Ben düşüncemin bir gün aksi kanaatına vasıl olsam, sevinirim. insanlara Allah korkusuyla fenalık etmemek ile, hiçbir korku duymadıgı halde fenalık etmemek arasında, bir fark görmez misiniz? Bunlardan hangisi daha dindarcadır?