Fatma
@ftmabilen
Tess Gerritsen
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yatağın kenarına oturdum ve gözleri pilavın üstüne bıraktım. Gözbebekleri hâlâ mavi ve bana bakıyordu.
Çatalımı ve bıçağımı kullanarak beyaz kısmından küçücük bir parça kestim. Açıldı ve berrak bir sıvı dışarı sızdı. Bir ısırık aldım.
Cennetteydim. Tam da hatırladığım gibi. Tuzlu, hafif tatlı ve bana dana ciğerini hatırlatan metalik bir tadı vardı. Hepsini birden ağzıma tıkmamak için tüm irademi kullanıyordum. Yemek. Yutmak. Silip süpürmek…
Bıçağı, göz çukurunun kenarlarına soktum. İlk göz kolayca çıktı. Islak bir sesle çıktı. Tereddüt etmeden optik siniri kestim. İkincisi çok daha zordu. Zaten zarar vermiştim ama akan kan yüzünden iyice kayganlaşmıştı. İyi tutamadığım için tırnaklarımla çıkarmaya çalışıyordum.
Kıkırdağı ısırdım. Ağzımın içinde ikiye ayrıldı, kan boğazımın arkasına akıyordu. Elimde olmadan köpek gibi inliyordum. Adrenalin ve tadı -aman Tanrım o tat- vücudumda dalgalar hâline yayılan bir zevk yaratıyordu. Âdeta kendimden geçiyordum. İlkini dışarıdan duyulacak şekilde çiğneyerek yuttum, sonra ikincisini ağzıma attım. Kanını, sıvısını ve suyunu emip ağzımın içinde küçüldüğünü hissediyordum, sonra yuttum.
Mavi gözlerin tadının kahverengi gözlerden çok daha lezzetli olacağına emindim. Özellikle George’un gözlerinin. Bilimsel hiçbir kanıtım yoktu ama bence kahverenginin iştah açıcı bir yanı yoktu. Kahverengi, ayakkabının tabanından kazınan çamur veya bulaşıkları yıkadıktan sonra lavabonun dibinde kalan pislik rengiydi. Kahverengi, çürümenin rengiydi.
Tabii ki, George’un gözlerini gerçekten yemek istemezdim. Kendime bunun sadece hastalıklı bir merak olduğunu hatırlattım. Sonuçta tüm gözler, renkleri veya kime ait oldukları fark...
Işıklar sönüyor. Oda kararıyor. Ellerime bakıyorum. Ellerim yapış yapış ve koyu renkli bir maddeyle kaplı. Geriye doğru sendeleyerek, titreyen parmaklarımı ışığa tutuyorum.
Kan. Ellerim kanla kaplı.