Biz insanlar iyi günlerin az ve kötü günlerin çok olduğundan yakınıp dururuz. Oysa Tanrı’nın bize her gün için bahşettiği güzel olanı görebilecek kadar açık bir yüreğimiz olsaydı, kötü olanlara dayanabilecek gücü bulabilirdik.
Düşünüyorum da, insanoğlu doğaya açılma, yeni keşifler yapma, sağda solda gezinme konusunda büyük bir arzu duyarken, sonra yine geleneklerin getirdiği kısıtlamalara itaat etme dürtüsünden dolayı etrafıyla ilgilenememeye başlıyor.