İnsan, eylemleri için söz verebilir ama duyguları için söz veremez çünkü bunlar istem dışıdır. O halde insan, kendini kandırmadan birine sonsuz sevgi verdiğinde sevgi görüntüsünün devam edeceğine söz vermiş olur.
Mutsuz insan, kendisine gösterilen acıma sayesinde bilincine vardığı bu üstünlük duygusundan bir nevi haz alır; gururu okşanır, hâlâ dünyaya acı verecek kadar önemlidir.