Fatih'te Aksaray'da ve daha pek çok yerde artık eskisine göre daha rahat et, ekmek ve bilhassa sebze meyve bulunabilmiştir. Asıl önemlisi bu şehir Avusturya ve Rusya'nın kelle şekeri sayesinde bu problemi halletmişti. Ne zamana kadar? Birinci Dünya Savaşı patlayana kadar. Harp patladığı zaman insanlar ithal şekeri bulamadılar. Kendi eski alışkanlıklarını yani bal, pekmez vs. kullanmayı da kaybettikleri için düpedüz şekersizlikten hastalandılar. Bu gibi kıtlığı mühim tezahürü insanların uyuz hastalığına yakalanmasıdır. İnsanlar influenzaya dayanıksız olduğundan da ayrıca can kaybına uğradılar. Birinci Dünya Savaşı'nda İstanbullu çok kayıplar vermiştir.
Bütün bunlar bir gerçeği gösteriyordu. Türkiye zirai bakımdan kendi âtıl kaynaklarını işlemek, kullanmak zorundaydı. O nedenledir ki Cumhuriyet döneminde ilk yapılan iş şeker fabrikaları kurmak olmuştur.