Bazı yalnızlıklar, birilerine katlanmaktan daha iyidir. İlişkiniz için neler yaptığınızı hatırlayın. Söylesenize ne kadar yol kat edebildiniz. Kaç gecenizi gözyaşlarıyla kaç gündüzünüzü uykusuz geçirdiniz. Sahi, şöyle geçmişinize baktığınızda hayatınızdaki insanla mutlu muydunuz? Her ilişki bitebilir ve hiç kimse biteceğini düşünerek bir ilişkiye başlamaz. Ama bazen olmaz işte. Hayal ettiğiniz ile yaşadığınız birbirine uymaz. Bu sizin başarısızlığınızı göstermez ki. Sadece yanlış insan, yanlış zamandır.
Zamanında bitmesi gereken gereğinden çok fazla uzamıştır. Hepsi bu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sevgi ve saygı değilse bir ilişkiyi ayakta tutan şey, peki nedir bu insanlara umut veren? Hangi ilişki sürekli tükenerek ve birbirini tüketerek kendini yeniler? Nedir bu insanların acıya olan tutkusu? "Yıllarımı ve emeklerimi verdim", diye toksik bir hale gelmiş ilişkileri hangi umut ve aşk yeniden ayağa kaldırabilir ki?
Düzelmeyecek insanları sürekli iyileştirmeye çalışanlar, kendini hasta eder
İnsan neden vazgeçer, biliyor musunuz? Sürekli beynini meşgul eden, "Eğer isteseydi bu ilişkiyi düzeltebilirdi. İsteseydi incindiğimi fark ederdi. İsteseydi yanımda olurdu, böyle karşımda durmazdı. İlişkiyi kurtarmak için benim kadar çabaladı mı? " Cümlelerine mantıklı bir cevap bulamadığı için olabilir mi?