anlatıla anlatıla yalama olmuş hatıralar var çok şükür. başka hatıraların arasına karışıp bambaşka hatıralara dönüşmüş hatıralar. . . ve hiç yaşanmamış hatıralar var, bence en güzelleri. o zaman ellerini ceplerinden çıkar, çünkü kahve söyledik.
romanlarda anlattılar, filmlerde öpüştüler. anneannemin fısıldadığı öyküler var, bir de durağına hiç uğramamış otobüsler. başkaları sevişirken gıcırdayan yatak yaylarına kulak kabarttın mı hiç? apartman önlerinde çekirdek çitleyen çocuklara dikkat ettin mi? yüksek sesle konuşan alçakları dinledin mi yeterince? o zaman çoraplarını çıkar, çünkü aynı saftayız.
Kurtuluş Parkı'nda yaprak dökümü... Hava açık... Yıldızlar yere yakın... Taş atsak bir ikisini düşürebiliriz. "Neden olmaz," diye soruyorum. "Mutsuz oluruz," diyorsun. "Herkes mutlu olacak diye bir kural yok, biz de mutsuz olalım."