Art niyetliler, aralarında en tehlikeli olanlardı. Her şey yolundayken, maskelerinin ardında güvende hissedenler... Ben fay hattı üzerindeki sessiz bir şehir gibi ölümü beklerken... İşte onların maskeleri ardına sakladıkları gerçek yüzleri, ancak en karanlık anlarda ortaya çıkabildi... Ben onların kimseye göstermedikleri yüzleriyle tanıştım. O masum çehrelerin ardındaki sahtekârlıkla mücadele ettim.
En derin yaraları da, en dinmez yangınları da her zaman en yakınımız bildiklerimizden teslim aldık. Umurlarında olmadığımızı fark ettiğimizde ise çoktan dibe çakılmıştık. Hiçbiri adil değildi bu başımıza gelenlerin. Biz bunları hak etmemiştik...
Hatalar yapman şarttı ki kendi “doğru"larını öğrenebildin.
Bu yüzden suçlama kendini hiçbir şey için. Sen ancak bu sayede gelişebilirdin. Hem bak, şimdi bambaşka biri olmadın mı?
Eskisinden daha olgun, daha sağlam, daha tecrübeli...