Furkan Aydın
@furkanaydink
Selçuk Üniversitesi
İngiliz Dili ve Edebiyatı
Kocaeli
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Babamın öldüğü gün birine aşık olmuştum. Bazen öyle olur; her şey üst üste gelir. Polis olmasaydım, katil olurdum. Çünkü sahici bir sarsıntı sahte bir dengeden iyidir. Binlerce ceset, binlerce katil ve bir evlilik gördüm. Seni, intihar etttiğin gün tanıdım kızım. Seninle o gün barıştım. Şimdi sadece geceleri yapayalnız ve yalınayak anlayabildiğim şeyler var. Şimdi benim de yalanlara inanmaya ihtiyacım var, bütün çaresiz insanlar gibi, dağılan bir okul gibi. Acılarımız da birbirine benziyor artık kızım. Birbirine benzeyen parmaklar gibi; ama her birinin eşsiz bir izi var. Bazen gözlerim doluyor karanlıkta ama fısır fısır konuşmaya başlıyorsun kulağımın dibinde hiç susmuyorsun. Ağlamama asla müsade etmiyorsun. Her şey affedildi babacık diyorsun. Hiç ayrılmayacağız diyorsun. Keşke hep yanımda olsaydın diyorum öyle konuştuğunu duyunca. Bu kış çok kar yağar belki beraber kayboluruz diyorsun sen bana. Ama kar taneleri birbirine benzemez ki kızım. Cesetler de benzemez. Ama bir cinayet başka bir cinayeti hatırlatır her zaman. Koşan atlar, düşen atları hatırlatır. Yağmur yağar, durur, tekrar başlar, yanlış yolda yürümek doğru yolda beklemekten iyidir. Beşikten mezara kadar. Karanlıkta herkesle çarpışabilir insan. Yalan mı söylüyorum sana? Affet beni kızım, affet. Bir sürü doğru söyledik ama hiç burnumuz kısalmadı ki
kızım.
Reklam
Terk edilmeyi terk etmekDuygu ve Düşünce
"Terk edilme korkusunu derinden yaşayan bir insan genellikle terk eder. Çoğu zaman uzaklaşmak ister kendinden, kendi gibi olmayanlardan. Hayat çok fazla, farklı renkte insan çıkarır karşımıza. Hiçbirinde tam anlamıyla istediğimiz rengi elde edemeyiz, fakat istenilen rengin yakınından geçildiğinde dahi bize binbir çeşit yeni renk aralanır gıcırdayan kapıların arasından. Sizi hayata bağlayan bir şey olsun istersiniz, bir kişi. Onun tarafından hayal kırıklığına uğramayı göze alacak kadar çok seversiniz belki de. Bunu bile bile yola çıkan bir insan dahi, yolun yarısına varmayı başaramamıştır aslında. Çünkü yola 2 kişi çıktığını sanarken farkında olmaz 1'in eksikliğinin... O hep yalnız, düşmeye mahkum ve karanlıkta yok olmaya hasrettir"