Furkan Kekeç
@furkanmkekec
Haritalama Teknikeri
Önlisans
Hatay
Antakya
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Ne dost var omuz veren, ne düşman açık seçik,
Sustum her şeye, sustukça içim geçik.
Elden ayağa çekildim, kaldım ortada,
Kendi mezarımı kazıyorum yavaş yavaş burada.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aşkın Nâmütenâhî Hicrânı
Gönlümde firkatinle yanar bir âteş-i cân,
Perîşân hâlimi gör, ey yâr, ey nûr-ı nihân.
Sevdâ ki, rûh-u bedeni sarar da mâhiyân,
Ne mecâl kalır tenimde, ne bir lutf u imkân.
Sînesinde aşkı taşıyan her mecnûn gibi ben,
Serâp sanıp âlemi, düşerim hayâle her dem.
Gözlerinde bir kevser, lütfundan içen hâr olur,
Bir bakışla devr-i devrân, sana inkıyâd olur.
Birine hiç söyleyemediklerim…
Bazen sadece izlemekle yetinirsin.
Konuşamazsın.
Çünkü kelimeler, onun bir gülümsemesinin yanında daima yetersiz kalır.
Her sabah, sadece onu görebilmek için hazırlanırsın.
Oysa görsen de hiçbir şey diyemezsin.
Yutkunur, gülümsersin, geçip gidersin.
Bir bakışı…
Her şeyi yerle bir etmeye yeter.
Ama yine de susarsın.
Belki o, hiçbir zaman fark etmeyecek.
Belki bir gün bu satırları okuduğunda
“Acaba bana mı?” diye geçirecek içinden.
Ama asla bilmeyecek.
Ben onu hep uzaktan sevdim.
Sessizce.
Kendimce.
Gizlice.
Bir sesin olamadım belki,
Ama bir şiirin gölgesi oldum onun için.
Ne yâdındayım ben, ne hâlin sorulmaz,
Gecem sensiz ama bu aşkım yorulmaz.