Ben eve gitmek istiyorum ama evim neresi bilmiyorum. Babamın öldüğü o yer mi, annemin hiç olmadığı o yer mi… Yalnızlık bir insana çatı verebilir miydi, bir çatı bir insanın üzerine kaç kere devrilirdi…
s e v i y o r s u n b e n i , anladım:
güneş tutulması gibi gülümsemen çünkü;
ö z l ü y o r s u n b e n i , anladım:
öpmesen, hemen baban ölecek çünkü;
g i z l i y o r s u n b e n i , anladım:
ne vakit seni düşünsem,
yeryüzü evinden kaçıyor çünkü..
Atlayan ben oluyordum ama her defasında düşen o oluyordu.
Sayfa 302
“Beni bir daha öldürmeyeceksin.” dedim ve o, bunu, sana bir daha ihanet etmeyeceğim olarak anladı.
Sayfa 302
