Kerem Uzan
@galip41
.....
Önce çaresizlik çaldı kapıları
Sonra yoksulluk
Bütün aşina çehreler silindi aynalardan
Bir anda boşaldı dünya
Yapayalnız kaldık
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı kadınlar tanıdım,hep yara almış. Hep göğsümde uyumak istiyorlardı. Belki sığınacak bir yer, girecek sıcak bir yuva,ama genellikle sevilmek istiyorlardı. Biri tarafından yuceltilmek görmediklerini görmek. Yaşamak nefes almak istiyorlardı. Bense hiçbir zaman aşkla yaklasmadim.hoslaniyordum sadece. Sevmiyordum kıskanıyordum. Gitmelerini isterken bir yandanda gitmesin diye düşünüyordum. Gittiklerinde ise 15 gün acı boşluklara düşüp. Sonunda unutuyordum. Onlarla vedalaşmam da genellikle ağlamalı bitiriyordum.sanirim yıllar önce kaldı taze vazgeçilmez sevgilerim. Özlemlerim çılgınlıklarim.benim için ne düşünülür bilmiyorum. Çok sevip alamamanin yenilgisi ve yeniden duvarları örmenin hevessizligi ve karşımdakini tanımanın bilkinligi içindeyim
GözIerin gözIerime değince FeIâketim oIurdu ağIardım Beni sevmiyordun biIirdim Bir sevdiğin vardı duyardım…
"İnsan, unuttuğuyla tekrar tanışabilir" bu cümle bir gün lazım olursa umudumuz olsun."