Kerem Uzan

zeynep beni bekle / gece ağaçlarına yağmur çiseliyorum / cam tozu su beyazı yalnızlığını mutlaka değiştireceğim bir yaprak halinde süzülüp saçlarına eski teşrin’lerden / kederli kırmızı zeynep beni bekle mutlaka döneceğim söyle kim önleyebilir buluşmamızı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
yokluğun ki zoraki bir ölümdü en derin.yazarın olsun ellerim.aklımın odalarında yangın çıksın beklerim seni.ben kimim ki bilmemekteyim,hayat kızgın boğa ben kırmızı perelin.
Mazeretimdin her suçumda hasretlerimdin yalvarır oldum, En son halin bir zavallıydı.şimdi kime ne beni sorar oldum Vallah.
Önce çaresizlik çaldı kapıları  Sonra yoksulluk  Bütün aşina çehreler silindi aynalardan  Bir anda boşaldı dünya  Yapayalnız kaldık 
Uykusuzlara selam olsun!