Gamze

Gamze
@gamzaras
Her insan derinliklerinin zararına ilerler; her insan kendinden kaçan bir mistiktir.
Türkçe Öğretmeni
YTÜ Doktora
İstanbul
62 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Bazen rüzgarla yolumuz kesişir ve alır götürür bütün sanrıları..
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Çok ilginç bir dönemden geçiriyoruz. Bilginin en erişilebilir oldugu ancak toplumun en cahil oldugu bir dönem. Sosyal medya insani yönetiyor durumda. Instegramdan gördüğü her şeyi doğru kabul eden, bunun için birbirleriyle kavga eden, küfürler eden insan toplulukları. 21.yy lakin insan tipi Milattan Önce. Doktor açık diye "Sen teşhircisin " deyip hastaya bakmayi reddediyor, toplumun bir kesimi bunu " Vay doktorum ,helal olsun, çıplaklar yansın, sen harikasın." yorumları yapıyor. Oysa düne kadar eşarp muhabbeti vardı bu ülkede. Ezbere bildiği birkaç dua ile Müslüman olduğunu sanan bir toplum ne yazık ki! Açıp bir kez dahi Kuran'ı Kerim okumayan, ama Arapça her yazının önünde saygı duruşuna geçen bir toplum. Birbirini asla kabullenemeyen, kendi görüşü için adam öldürecek kadar saldırgan bir toplum. Her insanın eşit haklara sahip olduğunu, sırf kendi görüşüne ters düşüyor diye unutan bir toplum. Tarihini bilmeyen, ama tarihçi profesörlere küfür edecek kadar alim bir toplum. Sadece kavga eden, okumayan, düşünmeyen, sorgulamayan, kendi doğrularını dahi araştırmadan empoze etmeye çalışan, insanların eteğini çekiştirip çıkarmaya çalışan, her hakka yalnız kendisi sahip olmak isteyen, bilgiyi, ilmi reddeden bir toplumla karşı karşıyayız.
Biraz inançla çok şey aşılabilir..
Biz insanlar bu denli meşgulken hayatın zırvalarıyla, Güneş bütün ihtişamıyla sabahı süslemeye, Ay geceye bir nur edasıyla ışık saçmaya, mevsimler hiç şaşmadan hünerlerini sergilemeye,yağmur toprağa can olmaya, toprak canlıya hayat olmaya ve gökyüzü bir sanatçı edasıyla tabiatı süslemeye devam ediyor. Ve insan .. Ne yazık ki insan kafasını kaldırıp bir kez dahi düşünmüyor, görmüyor, bakmıyor, duymuyor.. Günü geldiğindeyse öylece habersiz toprağa karışıp gidiyor..
"Zira her şey kendini sevmekle başlar." diyor şairler. Lakin sevgiye biçtiğimiz manalar öylesine farklıyken hangimiz gerçekten seviyoruz? Yahut sevmek nedir hangimiz biliyoruz?