Insan her anın geçici olduğunu zamanla anlıyor. Bir bedenden ibaretiz ve bu beden zamana meydan okuyacak güçte değil ve tıpkı bedenimiz gibi ruhumuz da zamanla yarışamaz. Kaderin hangi çizgisinde ilerlersek ilerleyelim hep aynı yere varacağız , yaşam sonludur. Ve bu sonun zamanı hakkında bir fikrimiz yok. Bu yüzdendir ki insan ruhuna ve bedenine ızdırap çektirmeyi bırakmalıdır. Şayet sonu ölüm olacak bir yaşamda ne denli gülümsersek bedenimiz ve ruhumuz o denli bizden razı olur.