Gamze
@gamze227
1996
21 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Nietzscheci kendi kendini aşma modelinin müsaade ettiği isyan, doğası itibariyle salt ideolojik ya da teorik bir insan değildir. Kendini hor görmenin o yıkıcı gücünü kendilerine doğru yönelttikleri ölçüde, çağları hakkında belli bir yargıya varmaları için, filozofların kendilerini her zaman büyük bir tehlikeye atmaları gerekir. Nitekim "bilgiye dönük tutkularıyla, cüretkâr ve sancılı denemelerinde demokratik bir yüzyılın yufka yürekli ve çıtkırıldım beğenisinin uygun bulabileceğinden daha ileri giden "geleceğin filozofları", "bedenin ve ruhun eleştirmenleri" olarak tarif edilirler.
Nietzsche şu ihtarda bulunur: "İnsan istencinin temel gerçeği, onun "horror vacui"dir (boşluk korkusu'dur): bir ereğe gereksinim duyar o, ve hiç istememektense hiçliği istemeyi yeğler." Güçten düşmüş bir irade, yaşamı olumlayan alternatiflerden mahrumsa eğer; nihayetinde kendi kendini yok etme inancını benimseyecektir, zira herhangi bir hedef bile, hiç yoktan iyidir. İnsanın "son arzusu"nu var eden, bu "hiçlik istenci"dir, bir kez daha asla istememe istencidir ve ortaya çıkışı, bizzat modernitenin eli kulağında ölümünü ifade ediyordur.
Dasein'ın İsyanı1000Kitap
Tarihin akışında özne ve nesne olabilen toplum, özneliğini yitirerek kitleye dönüştürülmüş ve parçalanarak edilgen bir nesneliğe kapanmıştır. Yaşamın akışında özne ve nesne olabilen benlik, nesneliğini yitirerek atomik bireye dönüştürülmüş ve yoğunlaşarak edilgen bir özneliğe kapanmıştır.
Sayfa 407
İneğe sanal gerçeklik gözlüğü takılmış, kendisini yeşil otlaklar ve özgür kırlarda sanıyor. Böylece anksiyetesi azalıyor ve süt üretiminde verimlilik yaşanıyor. Hâlbuki hayatı acınası bir kafeste… İşte insanlığın durumu o inekle aynı kaderi paylaşıyor. İlerleme ve özgürlük diye pazarlananlar, ineğin sanal gerçeklik gözlüğünden ibaret. Adorno’nun zevk almayı boyun eğmek olarak görmesinin nedenini, sanırım yeni kavrayabiliyorum; zevkin başladığı yerde yanılsama sona erer, sistem yanılsama olduğunu unutturur. Tatlı inek, nasıl da kahkahalar atıyor özgür yeşilliklere, ne hayatının bir yalana saplanması ne de çiftliğin yanıyor olması umurunda artık!
Sayfa 48 - Phoenix Yayınları