Bir sessiz hüzün avuçlarımda ve bir derin terk edilmişlik... ölümün koynunda uyurken ruhum; sancırken attığım her adım, yine bir umut dedim.
Bir umut yaşatır bu ölü bedeni, belki... belki bir gün.
~ophelia~
Füruğ eve döndü. Dönmeden son bir şey söyledi ona:
-Bin dilden şarkılar derledim sana
Kuşları çağırır gibi çağırdım agacimin dalına
Ve o bin şarkıya rağmen sustum
Birini bile söyleyemedim,
Gelmeyeceğini bilerek sustum.
Ben de çiçekleri suladım.
youtube.com/watch?v=WPQmEHI...