... dünyaya artık farklı bir pencereden bakmaya başlamıştım. Dünyayı gizemle ve hokus pokusla değil, gerçeklerle ve mantıkla ele alıyordum. Gerçi dünyaya nasıl baktığım değişse de beraberinde getirdiği acılar değişmedi.
...
Fakat turnuva için kadro belirleme vakti geldiğinde, kaptanlar nasıl oluyorsa beni es geçtiler. Büyük bir hata yaptıklarını düşünerek durumu kendileriyle paylaştım fakat bana yedekte beklememi söylediler. Böyle bir şey nasıl olabilirdi ki?
Eh, diye düşündüm, kaptanlar akıllı oyunculardır. Belki de beni sakatlanmamam için saklayıp finallerde gizli silah olarak kullanmayı planlıyorlardır.
Çocukların beraber oynayış şekilleri benzerlik gösteriyor. Ve bu açıdan baktığınızda, dünyanın sandığınız kadar büyük bir yer olmadığını fark ediyorsunuz.