Çocukluğumda bir kovan gibi görürdüm kendimi:Basit sıradan insanlar,hayat üzerine bilgilerinin,düşüncelerinin balını arılar gibi kovanıma taşır,sunabildikleri ne varsa ruhumu zenginleştirmek üzere getirip cömertçe sunardı.Bal her zaman temiz olmazdı,hatta çoğu kez acı olurdu.Ama her bilgi,yine de baldı.