gamzemyok
@gamzemyok
hayatın koşturmacasında biraz soluklanabilince, kitabın keyfine 30'undan sonra varan birey.
Şu anda okuduğu kitap
Korkum bazen anne karnındaki bir çocuk gibiydi. Soldan sağa dönüyor, tekmeler atıyordu. Bazen ciğerimi gagasıyla parçalayan vahşi bir hayvan gibiydi. Bazen vücudumu sıkarak halkaları arasında beni soluksuz bırakan bir boğa yılanı gibiydi.
Kötülük doğarken kazanılan bir yetenektir, sonradan edinilmez. Dünyaya mahmuzları ve sivri dişleri olmadan gelenler tüm savaşlarda yenik düşerler.
"Kadınlarımız korkarsa dünya ne olur? Yıkılır gider! Kubbesi düşer ve üzerindeki yıldızlar yolların tozlarına karışır!"
"Hey zenci! Kızılderililerden korkmuyor musun?"
Kızılderililer mi? O 'vahşiler', aralarında yaşadığım, ihtiyarları ağaçlara asan medeni varlıklardan çok daha az korkutuyordu beni.