El-Hac Muzaffer Efendi, bu dünyada insana en çok azab veren şeyi "meşrebine uygun olmayan kimselerle" beraber olmak, şeklinde izah eder. Hakikaten bu çok mühim bir tespittir. "Cihanda cennet'ül me'vâ muvâfık yâr ile hemdemdir/Muhâlif şahsa yâr düşmek bu dünyada cehennemdir" deyişi veya "İnsan kendisini anlayanın yanında çiçek açar." sözünü de bu meyanda düşünebiliriz. Demek oluyor ki, insan ya sevdiği kişiye benzer ya da benzediği kişiyi sever diyebiliriz. Meselâ cimri cimriyi sever ve onunla anlaşır. Cömert de cömert olanı sever ve onunla anlaşır. Aynı şekilde bilgili insan bilgili insanı sever ve onunla anlaşır, bilgisiz insan da kendisi gibi birini sever ve onunla daha kolay anlaşır. İlâhî Yarabbi! Sen bizi derûnda, âfakta ve enfüste hâlden anlayan; bilgiyi, vicdanı ve merhameti merhûm Sezai Karakoç'un ifadesiyle "ruhun en iç mûsikîsi yapmış" insanlarla hemhâl eyle!