"Kopuş, eğer kırdığı şeyi kendine mal ederse yaratıcıdır. Belki de bu 'şekillendirici güç', bu yeni bir yaşam biçimi yaratma gücü bizi kurtarır. Bu güç, öznenin geçmişin ölümcül unsurlarından koparak kendi varoluşunu veya kendi kimliğini yeniden icat etme yeteneğine dayanır."
"Ebeveyn olmak, hem çocuğu dünyaya katılmaya hazırlamak hem de ne kadar acı verici olursa olsun ayrılığı mümkün kılmaktır. Bu bir çifte kopuşla yüzleşmektir: doğumla gelen kopuş ve çocuğun bir gün aile evini terk etmesiyle gerçekleşecek gidişin yarattığı kopuş."
"Bir kazayı bir düşünce deneyine, düşünceye sevk eden bir deneyime dönüştürmek, bu acıyı anlam veren bir deneyime dönüştürmek demektir. Acı çeken her varlık, bu saçma fiziksel acı deneyimine bir anlam, bir neden bulmayı umar. İçimize su serpilecek şey, acıda kendi kimliğimizin başka bir veçhesini deneyimliyor olduğumuz fikridir."
"Bergson'un güzel ifadesiyle "kendi kendinin yaratımı", terapötik bağlamda özel bir anlam kazanabilir. Bedenim acı deneyimiyle değişmiştir, bu sayede hem zaaflarını hem de gücünü tanırım, bedenimle kurduğum yeni ilişkiye anlam verecek olan benimdir."
"Eğer alışkanlık var olma kipimizi şekillendiriyorsa, bedenime yeni alışkanlıklar kazandırabilir, onu başka türlü kullanabilir, sakar yanımı keşfederek bu yanımın becerilerini ortaya koyabirim."