İçine bağıran bir adam, nereye yürüyeceğini bilmeyen çocuklar, etekleri yaz bahçesi bir kadın, orada merhametli yoksulluk. Sürmeli geceler, bulanık sabahlar, güneşle çiçeklenen yorgunluk, ay ışığında solan sözler
Bilmezdim evet.
Aşık olmanın nasıl hissettirdiğini hiçbir zaman bilmeyen bir kadındım ben.
Sevilmek için kendimden uzaklaşıp başka bir ruha kucak açmayı bilmezdim.
Kalabalıklarla ve bir insanla nasıl başa çıkılır bilmezdim.
Sevmek neden böyle zor bilmezdim.
...Ve öğrendim
Çocuk ve kardeş sevgisinin tüm sevgilerden daha iyileştirici olduğunu öğrendim .
Bir insanla başa çıkmayı, onun için kalabalıklarla yüzleşmeyi öğrendim.
Sevilmek için binbir türlü insan hallerine bürünüp mutlu edebilmeyi öğrendim.
Sevmenin kolaylığını öğrendim.
...kücük bir çocuk ve bir kız kardeş sayesinde
Koyup zarfın içine
Üstünü acıyla pulladım
Sana bir sevinçlik
Menevişli kuş yolladım
Son kuşlarımdı bunlar
Dedim telef olmasın
Geçti artık göğsümde
Kuş barınmaz anladım
youtu.be/NlE9BVFL4nw
Beni kendime ördüğüm kozanın dışına çıkarmaya çalışıyordun, farkındaydım. Senin çabanın işe yaradığı kuşkusuz da benimkinden o kadar emin değilim. Belki bazı kişilikler, kozadan çıkmak istemiyorlardır; o, ölüm kozası bile olsa. Kimin hakkı vardı kişiyi kozasından çıkartmaya?
Tomris Uyar