Herkes gündelik ilişkilerin yalanın ortaya çıkmamasıyla yürüyeceğini baştan kabullenmiştir. Dayanıksız uzlaşmalarla yaşamanın kolaylığıyla mest olmayan yok.
"Ne günlere kaldık!" mı demeliyim; yoksa umulmadık yaşama biçimlerinin baskısıyla "Bugünleri de gördük!" mü? Ne birini diyebilirim, ne öbürünü, ne biri meramımı anlatmaya yarar, ne öteki. Öyle bir Türkiye'deyiz ki ne gülümsemek netice istihsal edebiliyor, ne somurtmak.