GG
@ggeyikk
95 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
İnsanın korkacak bir şeyleri olmalı. Yoksa fena. İnsan biraz korkmalı ki insan olsun, İnsan gibi davransın. Kimi Allah'tan korkmalı kimi peygamberden, kimi topraktan korkmalı kimi gökyüzünden, kimi kendinden korkmalı kimi ailesinden, çoluk çocuğundan, arkadaşlarından, doğadan, günden, sabahtan, ikindiden, yazdan... Korkalım, korkalım ki insanın içine çıkmaya yüzümüz, gözümüz, yüreğimiz olsun. Korkalım ki korkarak yaşamayalım. İncitmekten korkalım, kırmaktan, küstürmekten korkalım. Korkmak bize çocuk olduğumuzu, bir annemiz bir babamız olduğunu, kardeşlerimiz, arkadaşlarımız, ağaçlarımız, uykularımız, aşklarımız, ayrılıklarımız, şarkılarımız, şiirlerimiz, sevinçlerimiz, kederlerimiz olduğunu hatırlatır. Hatırladıkça insan oluruz, iyi oluruz, insanlığımızı unutmayız.
Belki yalnızca güneşi beklerken bir ışık yanabilir insanların gözlerinde.
İnsanın dünyaya ne için geldiği sorusunun yanıtı, "günün anlam ve önemi"ne göre değişse de, galiba en çok "aşk için" yanıt veriliyor. Daha doğrusu benim gönlümden yanıtın "aşk" olduğu geçiyor. Hem bundan güzel bir sebep olur mu?
Yalnızca güneşli günlerden ibaret değiliz, şiir yalnızca mavi sözcüklerle yazılmaz, siyah anılar da vardır.