astoldbyginger
@gingerland
the library is inhabited by spirits that come out of pages at night
Şu anda okuduğu kitap
Direnç olumsuz duyguları besler. Zihnimizde onları kusarak geri çıkarmaya çalışmaktan vazgeçersek hafiflerler ve biz de farkındalıklı ve şefkatli bir
yaklaşım içine girmiş oluruz.
Bir akşam yaşlı bir Çeroki erkek torununa insanların içindeki savaştan bahsetti. "Oğlum, hepimizin içinde savaşan
iki 'kurt' vardır," dedi.
"Bunlardan biri Kötü'dür. Onun içinde öfke, haset, kıskançlık, üzüntü, pişmanlık, aç gözlülük, böbürlenme, ken
dine acıma, suçluluk duygusu, güceniklik, aşağılık kompleksi, yalanlar, boş gurur, üstünlük duygusu ve ego vardır.
"Diğeri ise İyi'dir. Onun içinde ise neşe, huzur, sevgi,ümit, dinginlik, tevazu, iyilik, iyi niyet, empati, bonkörlük, doğruluk, şefkat ve inanç vardır."
Torun bir an düşündü ve sonra büyükbabasına sordu:
"Savaşı hangi kurt kazanır?"
Yaşlı Çeroki, "Hangisini beslersen," demekle yetindi.
Hayatta kalmayla ilgili olan menfaat duygulan görüş alanımızı daraltmamaktadır. Bu da uyanıklık alanımızda olan bitenin farkındalığı
içinde olmak istediğimiz takdirde, asgari bir mutluluk standardının var olması gerektiğini göstermektedir.
bence sadece “bazı” insanlarınki
En gelişmiş beyin insanlarınkidir ve neokorteks dediğimiz üst tarafı tamamıyla rasyonel bir şekilde düşünmemizi ve bilinçli olmamızı sağlayan sinir
hücreleriyle kaplıdır.
Üzüntü, suçluluk, terk edilmişlik, utanç gibi yumuşak duygularla arkadaş olmamız, onları yaşamamız ve kendiliklerinden geçene kadar onları hissetmemiz gerekir.