Gülseren Varlı Çelik
@glsrnvrl
bir daha hangi ana doğurur bizi..
374 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Dünyayı bilmiyorum.
Bazen bir acilar yumağı gibi acıklı, bazen lastik bir top kadar eğlenceli... Bazen bir gayya kuyusu kadar zehirli, bazen bir havai fişek kadar baştan çıkarıcı... Ne tamamen yankisiz bir çilehane, ne tamamen iştah çeken bir nimetler sofrası...
Her an dönüyor ayaklarımın altında; ama dünyayı bilmiyorum.
Sayfa 124
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aşkı bilmiyorum.
Kimi zaman tanımlaması en zor şey gibi geliyor, kimi zaman avuçlarımım içinde yakalıyorum onu. Kimi zaman dünyadaki bütün acıları unutturur diyenlere katılıyorum, kimi zaman dünyanın bütün acılarına denktir diyenlere...
Yüzlercesini okudum kitaplarda; ama aşkı bilmiyorum.
Geceyi bilmiyorum.
Kopkoyu bir karanlıktan mı ibarettir, yoksa ışıldayan yıldızlardan mı? Karanlığın içindeki ışık mıdır, yoksa ışığı bogan karanlık mı? Her şeyi görünmez kılan bir zalim midir, yoksa düşüncemizi derinleştiren acı sözlü bir dost mu?
En çok onun içinde varoluyorum; ama geceyi bilemiyorum.
Sayfa 122
Güneşle bir tutsam girmez hizaya,
Dar bulur sığmam der dipsiz fezaya.
Kuyruk sallar, sonra hırlar ezaya,
Benim nefsim, benim nefsim ne köpek!
NFK
Ey her gün gölgesini omzumda duyduğum el,
Gölgesi kendisinden bin kere beter ölüm
Her gece karanlıkta karşıma çıkan heykel,
Herkes gibi bana da bir gün mukadder ölüm”.
Cahit Sıtkı Tarancı