Bazen yaşadıklarım gerçek değilmiş gibi geliyor, sanki bunların hiçbiri olmamış ve yaşanmamış gibi. Anılarım yavaş yavaş silikleşiyor. Hatırlamak için kendimi zorluyorum, gözlerimi kapatıp saatlerce uzanıyorum. Zihnimde beliren tek şey yan yana uzandığımızda yanağımı okşayan elin ve sıcacık gülümsemen oluyor. Umudumu kaybetsem de, seni kaybetsem de anılarıma tutunmaya çalışıyorum. Onları da kaybedersem naparım bilmiyorum.